My Blogs in Blogger

  • Γιώργος Πασαλούκος: ο Πατέρας μου - *...με την αγαπημένη του "κοκιμπάνα" στον κόλπο της Λαγκάδας...* Ο πατέρας μου γεννήθηκε το 1934 στις 10 Οκτώβρη, στην Λαγκάδα, ένα παραθαλάσσιο χωριό στα...
    Πριν από 1 εβδομάδα
  • Τελευταία Ενημέρωση Μπλογκ ~ Blog's Last Update - *τελευταία ενημέρωση 15-1-2019 last update* ~/.\~ Από σήμερα το ιστολόγιο μετονομάζεται από myCOPPERcreations σε Copper Industrial Art : my creations εγ...
    Πριν από 1 εβδομάδα
  • Πατέρα - 12-1-2019, 00:48 Πριν ακριβώς 56 ώρες "αποφάσισες" να φύγεις ασυμβίβαστος και ασύλληπτος όπως σε έλεγε μια ψυχή παραπονιάρα -όχι άδικα εδώ που τα λέμε. "...
    Πριν από 1 εβδομάδα
  • Πατέρα - Πατέρα 12-1-2019 Πριν ακριβώς 56 ώρες "αποφάσισες" να φύγεις ασυμβίβαστος και ασύλληπτος όπως σε έλεγε μια ψυχή παραπονιάρα -όχι άδικα εδώ που τα λέμ...
    Πριν από 1 εβδομάδα
  • Μνήμη - *«υπερασπίσου την Μνήμη* *γιατί αν γλυτώσει από την Λήθη* *υπάρχει Ελπίδα»* *«Μνήμη»* *“Κάθε” θάνατος είναι και από μια κραυγή* *που δικαίωση περιμένει πάντ...
    Πριν από 5 εβδομάδες
  • Τελευταία Ενημέρωση Μπλογκ ~ Blog's Last Update - *29-11-2018* έγινε η τελευταία ενημέρωση των μόνιμων αναρτήσεων στην πρώτη σελίδα του blog «Λίγα λόγια για το ιστολόγιο» και των αμέσως παρακάτω 21 αναρτή...
    Πριν από 1 μήνα
  • Η διεύθυνση ιστολογίου άλλαξε! ~ Our blog URL change! - Επειδή αλλάξαμε την διεύθυνση του ιστολογίου μας (στις 4-12-2017) από *https://aspromauro-kostasp.blogspot.com/* σε *https://seizethesky-whiteblack.blogspot....
    Πριν από 1 χρόνια

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

Μνήμη

«υπερασπίσου την Μνήμη
γιατί αν γλυτώσει από την Λήθη
υπάρχει Ελπίδα»

«Μνήμη»
“Κάθε” θάνατος είναι και από μια κραυγή
που δικαίωση περιμένει πάντα να βρει.
Αν τον αφήσεις στη λήθη και στη λησμονιά
ελεύθερα δεν θα ζήσουν ποτέ τα παιδιά.

Για τα πρόσωπα της φωτογραφίας (με την ημερομηνία θανάτου τους) και την επιλογή των προσώπων της φωτογραφίας διαβάστε την συνέχεια της ανάρτησης από όπου είναι αντιγραμμένη και αναδημοσιευμένη και η παρούσα ΕΔΩ.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Μία Ταξική/Τοξική "δικαιοσύνη" και ένα αστικό κράτος τα βάζουν με μία ανυπεράσπιστη καθαρίστρια. Όμως ΔΕΝ υπολόγισαν ΕΜάΣ όλους και όλες!

#ελεύθερα_γάντια
#elefthera_gantia
"Προσυπογράφω 
το κείμενο υποστήριξης για την 
απελευθέρωση της καθαρίστριας 
από τις φυλακές Θήβας.
22-11-2018 Κ.Π."

Καλοπροαίρετα γράψαμε αυτό το σχόλιο παρακάτω στο κοινό κείμενο που έγραψαν οι τρεις ιστοσελίδες του Ημεροδρόμου, της Ελληνοφρένειας και του The Press Project για την καθαρίστρια η οποία φυλακίστηκε για δέκα χρόνια χωρίς αναστολή επειδή πήγε πλαστό απολυτήριο δημοτικού κατά τον διορισμό της ενώ είχε τελειώσει μέχρι την Πέμπτη τάξη του δημοτικού!

Πραγματικά χάνεις τα λόγια σου με τέτοιες ειδήσεις όταν βλέπεις:
- το ίδιο επίσημο ελληνικό κράτος και οι πυλώνες του (όπως είναι αυτοί όλων των διαδοχικά κυβερνήσεων επί των μνημονίων, συνολικά το νομοθετικό σώμα και το δικαστικό σώμα, η υποτίθεται ανεξάρτητη δικαιοσύνη) να παραβιάζει κατάφωρα το ελληνικό σύνταγμα υπέρ του τραπεζοπιστωτικού συστήματος ντόπιου και ευρωπαϊκού φτωχοποιώντας το λαό (μετανάστευση, αυτοκτονίες, αρπαγή σπιτιών, κτλ)

- χιλιάδες και εκατομμύρια ευρώ να χάνονται σε τσέπες πολιτικών και ημετέρων και να μένουν οι πάντες ατιμώρητοι
- όταν, όταν, όταν...

Ένας ατελείωτος κατάλογος ρεμούλας, μίζας και αρπαχτής, ας το ξεκινήσουμε από την μεταπολίτευση και μετά, και η μόνη αλλαγή είναι το εξωτερικό ρεύμα και οι δονήσεις που αυτό προκαλεί στο εσωτερικό της χώρας καθώς το εγχώριο πολιτικό σύστημα (στην συντριπτική πλειοψηφία του βέβαια) παρέα με το αστικό ελληνικό κράτος συντάσσεται με το "ευρωπαϊκό" και ιμπεριαλιστικό "ιδεώδες" ως πειθήνιο όργανο στο πολυπλόκαμο καπιταλιστικό παγκόσμιο σύστημα, δημιουργώντας σήμερα μία χώρα καρικατούρα, μία χώρα υποταγμένη και εξαθλιωμένη στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.


Έτσι μια ωραία πρωία εφαρμόζοντας κατά το δοκούν το γράμμα του νόμου με απύθμενη, απίθανη και άκρατη αυστηρότητα στέλνουν στην φυλακή για δέκα χρόνια χωρίς αναστολή μία καθαρίστρια επειδή ήθελε να ταΐσει την οικογένεια της με μία από τις πιο σεβάσμιες και τίμιες εργασίες που υπάρχουν: αυτής και αυτού που μαζεύουν και καθαρίζουν τις δικές μας βρομιές, του εργαζόμενου (σε όποιο στάδιο) στην καθαριότητα.

Τίποτα άλλο παρά μόνο αυτό για κλείσιμο:
#ελεύθερα_γάντια


Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

Εργατικά Ατυχήματα/Δυστυχήματα ή Εργοδοτικές/Κρατικές Δολοφονίες;


Από καιρό σκεφτόμασταν να κάνουμε μία ανάρτηση σχετική με τα εργοδοτικά/κρατικά εγκλήματα που βαφτίζονται "εργατικά δυστυχήματα/ατυχήματα" και που πάντα φταίει ο εργαζόμενος επειδή πολύ απλά... δεν πρόσεχε την ώρα της εργασίας του.

Αν πούμε πως η ανεργία και η αεργία είναι -ειδικά στις μέρες μας- ο νούμερο ένας παράγοντας διάλυσης του κοινωνικού ιστού και της όποιας εργασιακής/εργατικής ειρήνης -άσχετο που ΔΕΝ βλέπουμε την πολεμική της στους δρόμους ακόμα, τα "εργατικά δυστυχήματα/ατυχήματα" είναι αυτά που πραγματικά είναι η κόκκινη γραμμή για το εργατικό κίνημα. Δυστυχώς βέβαια ΔΕΝ υπάρχει σήμερα αυτό το εργατικό κίνημα που θα έβαζε φραγμό στις εργοδοτικές/κρατικές δολοφονίες και έτσι το αίμα τρέχει άφθονο, στους δρόμους, στα ναυπηγία, στις οικοδομές, στα ξενοδοχεία, στους εργασιακούς χώρους γενικότερα όποιοι κι αν είναι αυτοί.

Θα μπορούσαμε να ανατρέξουμε σε στατιστικές και σε νούμερα, αλλά, προτιμήσαμε αυτό το μίνι αφιέρωμα μας να είναι ένας μικρός φόρος τιμής στους πεσόντες του μεροκάματου, μέσα από τις τραγικές ειδήσεις που τους αναφέρουν. Έτσι στην συνέχεια θα έχουμε τους συνδέσμους από την τρέχουσα επικαιρότητα που θα αναφέρουν κάποια από τα χιλιάδες "εργατικά δυστυχήματα/ατυχήματα" τις τελευταίες δεκαετίες.

Και έτσι συνεχίζουμε να βλέπουμε μία διαλυμένη κοινωνία να μη μπορεί να σταθεί στα πόδια της και να βρει τον βηματισμό της: ούτε τα "εργατικά δυστυχήματα/ατυχήματα", ούτε η ανεργία/αεργία, ούτε τα μνημόνια, ούτε οι αυτοκτονίες, ούτε η μετανάστευση, ούτε ο φασισμός/ναζισμός, ούτε οι συντάξεις, ούτε η διάλυση υγείας/παιδείας, ούτε πολλά ακόμα "ούτε" την έκαναν να ενωθεί πίσω από ένα στοιχειώδες ταξικό/εργατικό/λαϊκό πρόταγμα αφήνοντας την κομματοκρατία, τον εθνικισμό, τον ψευτοπατριωτισμό και ότι άλλο μπορεί να χωρίζει τους ανθρώπους του αγώνα, των κινημάτων, της δημοκρατίας και της προόδου να ενωθούν βρε αδερφέ για να πολεμήσουν το Θηρίο. Και όταν λέμε Θηρίο εννοούμε αυτό του φασισμού/ναζισμού, των ολιγαρχών ντόπιων και ξένων, του αστικού κράτους και της αστικής "δικαιοσύνης", του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού.

Ένας μικρός Φόρος Τιμής το λοιπόν στους πεσόντες του μεροκάματου: ανεξαρτήτως ηλικίας, χρώματος, φυλής, φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού. Ένα ύστατο χαίρε στους σημερινούς πεσόντες της εργατικής τάξης για να έχουμε όλοι και όλες εμείς αύριο εργατικά δικαιώματα και μέτρα προφύλαξης στους εργασιακούς μας χώρους.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ


τελευταία ενημέρωση 14-11-2018


Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Αυτοκτονία, ένα βουβό ουρλιαχτό. ~ Suicide, a silent screaming.

... η μια στιγμιαία αστραπή στο σκοτάδι,
πάνω από μία αφιλόξενη σκοτεινή άγρια θάλασσα -ή έρημο.

Σαν την παραπάνω αστραπή φεύγουν κάποιες ζωές σήμερα στην αποικία. Αποικία χρέους, ζωών, κοινωνιών, πόλεων, ψυχών. Μέσα σε αυτές τις ζωές είναι και κάποιοι συνάνθρωποι μας που είπαν να φύγουν με το κεφάλι ψηλά. Ή άλλοι γιατί κουράστηκαν. Ή άλλοι γιατί λιγοψύχησαν. Δεν θα τους κρίνουμε. Nα τους καταλάβουμε. Να νοιαστούμε για τα αίτια και όχι για τα συμπτώματα. Όλοι μας.


Ένα άρθρο ήταν η αφορμή για αυτή την ανάρτηση που θα διαβάσετε παρακάτω. Αν και η επικαιρότητα πέρναγε "στα ψιλά" κάθε τόσο και από μία "αναχώρηση", τόσο πολύ πριν κάποιους μήνες που την διαβάζαμε καθημερινά, ώστε να αγανακτήσουμε για τα αίτια φυσικά που τις γεννούσαν. Τι να το κάνεις; Η αγανάκτηση, ο θυμός και η οργή αν δεν βρει διέξοδο στην πράξη μαζικά γίνεται βρόγχος.

Να βοηθάμε ανθρώπους που ζορίζονται και έχουν ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης. Μία βόλτα για παρέα με ειλικρινή διάλογο -ή και με σιωπηλό βηματισμό- και μια παρέα για έναν καφέ ανακουφίζει προσωρινά την κατάθλιψη. Μην μένουμε απαθείς και κλειδαμπαρονόμαστε στον δικό μας μικρόκοσμο και στα δικά μας προβλήματα. Το μοίρασμα στα μικρά και ταπεινά δίνει διέξοδο.



~/|\~

ΠΗΓΗ: www.mixanitouxronou.gr

Τουλάχιστον 2.989 αυτοκτονίες σημειώθηκαν μέσα σε πέντε χρόνια στην Ελλάδα.

Με αφορμή την 10η Σεπτεμβρίου, που έχει καθιερωθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τη Διεθνή Ένωση για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως η Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, έρχονται στο φως στοιχεία που δείχνουν ποιες κοινωνικές ομάδες είναι περισσότερο ευάλωτες και που εντοπίζονται τα περισσότερα κρούσματα.



Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

αν ~ if

Ούτε εννιά μέρες ΔΕΝ κράτησε τότε. Για γέλια και για κλάματα.

…και άΝ και ΑΝ και αν…   
to never neverLand
11-2-2018


Και μείναμε άΝεργοι εγώ, εσύ, εμείς, αυτοί
ή ακόμα “χειρότερα” κΑκοΠΛήΡΩμέν(Τ)ΟΙ
ΑΝασφάλιστοι, ΑΝαπληρωτές, ΑΝαποτελεσματικοί
ελαστικά εργαζόμενοι, 4ωρίτες, ανΑΠΛήΡΩμαΤικΟί

Κι αυτός ο “+άδελφος” να κάθεται εκεί
και να κωφεύει, να βλέπει, να μη μιλά
την ΑΝάγκη που έγινε θηλιά
ρόγχος, μας σφίγγει και μας πνίγει

Και οι εθνικοί μας “ΘΑ” (στα μούτρα τους)
όλο και έρχονται, όλο και φεύγουν
μα τα σημάδια τους πάνω στα σχολειά
όλο και πιο βαθιά-ΑΝεξίτηλα να αφήνουν

Αμ ο άλλος που ήρθε για να μείνει
αυτός ο “Φ” με τα “πατριωτικά” του αμπέχονα
εξαιτίας της απολιτίκ μας (διασ)τροφής
που συνεχίζεται δυστυχώς· εκτός κι ΑΝ...

Αλλά που είσαι: κουράστηκαν τα “αν”
τα “μη”, τα “ίσως”, τα “μπορεί”, τα...
Και πιάστηκαν όλα χέρι-χέρι
και χόρεψΑΝ του Ζαλόγγου το χορό

Κι εσύ κι εγώ κι αυτοί κι εμείς
ΑΝτάμα να χορεύουμε σε χώρο προσωπικό
μακριά (από) τα δικαιώματα της Πόλις
και όλο πιο κοντά σ’ “αυτά” της idiotευσης


Ως πότε;
Ως τότε.
.-